سازمان‌های جهانی مانند WFP، توصیه می‌کنند، با ظهور بحران‌های جدید‌، دولت‌ها ضمن مدیریت همه‌گیری جهانی کروناویروس که از این پس یک "وضعیت عادی جدید" خواهد بود، به حل سایر چالش‌های ناشی از آن بپردازند.

به گزارش سفیرافلاک، بر اساس برآورد سازمان برنامه جهانی غذا (WFP)، انتظار می‌رود امسال حدود ۲۶۵ میلیون نفر در سراسر جهان به دلیل همه‌گیری کووید – ۱۹ با ناامنی حاد غذایی روبرو شوند. این رقم بیش از دو برابر ۱۳۰ میلیون نفری است که سال گذشته تخمین زده شده بود. به این ترتیب پیش بینی می‌شود، این همه‌گیری، سبب تشدید بحران گرسنگی در جهان شود. به عبارت ساده‌تر؛ از هر ۹ نفر در جهان ۱ نفر به غذای کافی دسترسی ندارند و این یعنی ۸۲۰ میلیون نفر با گرسنگی پایدار روبرو شده‌اند!

سارا ویلسون سخنگوی پروژه گرسنگی می‌گوید: این مسئله فراتر از سلامتی است، این وضعیت در حال تبدیل شدن به یک بحران گرسنگی است و زیان‌های بسیاری به جوامع و مردم  تحمیل می‌کند.  علت این ” گرسنگی جهانی” که به شیوع کووید – ۱۹ مربوط می‌شود، ناشی از مشکلات اقتصادی، افزایش قیمت‌ها و شکاف‌های اساسی در زنجیره تأمین مواد غذایی است.

طبق نظر دیوید بیزلی، مدیر اجرایی WFP، هنوز قحطی وجود ندارد. او می‌گوید: ما در مدت زمان کوتاهی با قحطی‌های مختلف روبرو خواهیم شد. کووید ۱۹، سبب اختلال در زنجیره تأمین مواد غذایی می‌شود، زیرا کشاورزان و کارگران نمی‌توانند کار یا مسافرت کنند، در نتیجه، تأخیر در حمل و نقل مواد غذایی و کشاورزی، باعث کمبود خواهد شد. این اختلال در زنجیره تأمین نه تنها در دسترس بودن مواد غذایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه روی قیمت مواد غذایی نیز اثرگذار است.

میلیون‌ها نفر در سراسر جهان، به دلیل تعطیلی و قرنطینه ناشی از کووید – ۱۹، دچار تنگناهای اقتصادی شده‌اند. با اختلال در کار فصلی، ارسال کالا به سایر کشورها مانند؛ هائیتی، نپال و سومالی به شدت با مشکل مواجه خواهد شد. در برخی از کشورهای در معرض خطر گرسنگی، مانند اتیوپی، درآمدهای جهانگردی، ۴/۹ درصد درآمد تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص می‌دهد. با محدودیت سفر در سراسر جهان، درآمد این کشورها به شدت افت خواهد کرد. در کشورهایی مانند سودان جنوبی که نفت ۸/۹۸ درصد از کل صادرات را به خود اختصاص داده است، سقوط قیمت نفت، اقتصاد منطقه را نابود خواهد کرد. هرچه بحران اقتصادی عمیق‌تر شود، کمک‌های مالی از کشورهای ثروتمند کمتر می‌شود، این بدان معناست که منابع کمتری برای کمک به زندگی میلیون‌ها انسان گرسنه فرستاده خواهد شد.

از سوی دیگر، با توجه به گسترش بیکاری جهانی، قیمت مواد غذایی در بسیاری از کشورها رو به افزایش است. در ایالات متحده، قیمت گوشت فرآوری شده ۶/۱۱ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته است. در برخی از کشورهای در حال توسعه، تأثیرات حتی چشمگیرتر است. به عنوان مثال، در سال جدید، در کنیا، قیمت ذرت، به عنوان قوت اصلی، بیش از ۶۰ درصد افزایش یافته است.

به این ترتیب، کووید – ۱۹ بر کشورهای در معرض خطر ناامنی غذایی و آن‌هایی که دسترسی ضعیف‌تر به مراقبت‌های بهداشتی دارند و کشورهایی مانند؛ سوریه و یمن، که دچار درگیری‌های منطقه‌ای هستند، بالاترین اثرات خود را گذاشته است. در بدترین حالت، ۳۶ کشور جهان درگیر گرسنگی خواهند شد، در حال حاضر بیش از یک میلیون نفر در ۱۰ کشور در آستانه گرسنگی قرار دارند.

برای برخی از کشورها، کروناویروس بر چالش‌های غذایی موجود می‌افزاید. برخی از کشورها مانند کشورهای جنوب شرقی آفریقا ـ زیمبابوه ـ و پاکستان، به دلیل موج گرمای سالانه دچار بحران‌هایی می‌شوند که منجر به از بین رفتن محصولات زراعی‌شان می‌شود، همه این بحران‌ها در زمانی به وقوع می پیوندند که جامعه جهانی توانایی حمایت و امداد این کشورها را ندارد.

بسیاری از سازمان‌های جهانی مانند WFP، توصیه می‌کنند، با ظهور بحران‌های جدید‌، دولت‌ها ضمن مدیریت همه‌گیری جهانی کروناویروس که از این پس یک “وضعیت عادی جدید” خواهد بود، به حل سایر چالش‌های ناشی از آن بپردازند. به نظر می‌رسد، اثرات کووید – ۱۹ به مدت طولانی ادامه خواهد یافت و رهبران کشورها باید بتوانند نیازها و شکاف‌های موجود در زیرساخت‌های خود را شناسایی کرده و آمادگی لازم برای تغییرات آینده را در اولویت برنامه‌های ملی خود قرار دهند.