نظری چگنی نوشت: آموزش مجازی مستلزم برقراری ارتباط و اینترنت مطلوب بوده که مع‌الوصف در بسیاری از مناطق به خصوص مناطق روستایی و عشایری به دلیل سو مدیریت باعث به وجود آمدن مشکلات بسیاری برای خانواده‌ها گشته است که ظاهراً این شرایط ناپایدار امسال هم ادامه دارد.

به گزارش سفیرافلاک، ارتباط و وابستگی افراد و جامعه با فضای مجازی و اینترنت یک بحث انتزاعی و تئوریک نیست که عقل عامه و متولیان امر از پیامدهای منفی نبود آن در بستر زندگی و به‌ویژه فضاهای آموزشی غافل شوند.

در ابتدای صنعت نوین و الکترونیک شدن بسیاری از مراحل و نیازمندی‌های زندگی بشریت و تکوین سیستم‌ها، فرهنگ و شیوه رسیدن به آن به‌تدریج در معرض دگرگونی قرار گرفت و از حالت سنتی خارج گردیده و با ظهور اینترنت و شبکه‌های اجتماعی کلید تحول استارت خورده است.

در این دگرگونی بخش نوظهور شبکه‌های اجتماعی (اینترنت) هر بار در کشمکش بافرهنگ سنتی قرار گرفت و سعی شد تا برخی عناصر دیگر جایگزین آن شوند ظاهراً این کشمکش‌ها پایانی ندارند و در تداوم هستند.

در فرآیند آموزش مجازی، طراحی شبکه‌های نو و خاص و تعمیق فرهنگ تکنولوژی، ایده‌های نوظهور فرهنگی و متناسب با نیاز دانش آموزان و عصری شدن، امری گریزناپذیر است.

دنیای مجازی که لازمه حضور حداقلی در آن وجود اینترنت پایدار با سرعت مناسب می‌باشد، یعنی داشتن ذهنی مملو از دانستنی‌های دنیا که برای آموختن و سیر تکاملی در این برهه زمانی واجب است.

داشتن راه‌های ارتباطی با دنیا که به‌طورقطع با حضور در شبکه‌های اجتماعی خلاصه می‌شود وابسته به اینترنت است.

پویایی و ارتقای آموزش و پویایی ذهن‌ها در درک بسیاری از مسائل و شناخت موقعیتی که در آن قرار داریم و فهم روابطی که می‌توانیم با دیگر انسان‌ها داشته باشیم همگی حول شبکه‌های اجتماعی و اینترنت در چرخش است.

عدم دسترسی و ورود به دنیای مجازی و شبکه‌های پربهره اجتماعی مناطقی که از این نعمت محروم هستند رابطه‌ای بلا انکار با مسئولیت‌پذیری متولیان امر دارد.

ارابه ویرانگر کرونا که تمام معادلات قرن‌ها را زیر سؤال برد بیانگر آن بود که باید آمادگی برقراری راه‌های ارتباطی مجازی با تمام متدهای روز با دنیای بیرون باشیم.

آموزش مجازی که برای فرار و ترس از کرونا بنانهاده شده است مستلزم برقراری ارتباط و اینترنت مطلوب بوده که مع‌الوصف در بسیاری از مناطق به خصوص مناطق روستایی و عشایری به دلیل سو مدیریت باعث به وجود آمدن مشکلات بسیاری برای خانواده‌ها گشته است که ظاهراً این شرایط ناپایدار امسال هم ادامه دارد.

متولیان امر باید بدانند و از خواب زمستانی بیرون بیایند که دانش آموزان برای برقراری و روابط پایدار با دنیای خارج از محیط حضوری آموزشی و معلمان، نیاز مبرم و اساسی به اینترنت پایدار دارند که متأسفانه در مناطق روستایی و عشایری این وضعیت برقرار نیست.

به‌هرحال سیستمی بودن و نیاز مبرم جامعه در این شرایط کرونایی به اینترنت و شبکه‌های اجتماعی گریزناپذیر است و ازآنجاکه ما درون دوایری متداخل از سیستم‌ها به سر می‌بریم، سیستم‌ها خود را نیز در پیوند با سایر سیستم‌ها می‌توانند تقویت کنند و توسعه ببخشند.

اما متأسفانه بااین‌همه سیستم‌ها به علت نبود اینترنت مطلوب همواره در معرض نقد بوده و باید فکری عاجل به حال نبود اینترنت به‌خصوص در مناطق روستایی و عشایری شود.

انتهای پیام/

  • نویسنده : یاسر نظری چگنی