آل کثیر نوشت: مسئولان و مدیران ارشد کشور بایستی لرستان را جزء استان‌های ویژه و خاص تعیین کنند و ابر پروژه‌هایی باهدف توسعه‌ای با حمایت‌های دولت ایجاد و راه‌اندازی کنند.

به گزارش سفیرافلاک، استان لرستان در ۴۱ سال دوران نظام مقدس جمهوری اسلامی با فراز و نشیب‌های فراوانی روبه‌رو بوده و همیشه این فراز و نشیب‌ها را به راه‌های مختلفی گذرانده، این در حالیست که در کل کشور و جهان هرروز درگیر با چالش‌ها و اتفاقات نادری ازجمله «زلزله، سیل، آتش‌سوزی، جنگ و …و جدیداً شیوع بیماری‌های ویروسی و بیولوژیکی» می‌باشد.

در عرصه سیاسی، از سویی استبداد و دیکتاتوری، یکه‌تازی، بی‌قانونی و روابط سیاسی ناخوشایند برخی دولت‌های به‌ظاهر قدرتمند نیز چالش‌های بزرگی را برای کشور به وجود آورده‌اند که بر تمامی فرآیندهای این کشور تأثیر بسزایی داشته است.

درزمینهٔ فرهنگی نیز ایران اسلامی در طول این دوره‌هایی که ذکر شد دچار تحولاتی گردید که بر ساختار و شاخصه‌های فرهنگی مردم تغییراتی را تحمیل کرده است.

بی‌شک، متغیرهای فراوانی در این برهه از تاریخ در نامتعادل بودن جامعه ایران و به‌تبع آن استان لرستان نقش داشته است. پرداختن به‌تمامی این متغیرها خود می‌تواند موضوع پژوهشی مجزا باشد که اکنون در این بحث نمی‌گنجد.

وقتی صحبت از پیشرفت و توسعه در کشور یا استانی بیان می‌شود سلسله فرآیندهایی وجود دارد که از مدیران کلان کشور آغاز و به پایین‌دست سیر می‌کنند که اگر بر اساس منطقی و عادلانه از بالا به پایان این فرآیند انجام شود می‌تواند در تغییر ساختار استانی نقش عمده‌ای را ایفا کند.

اگر بر آن باشیم که پتانسیل‌ها و شاخص‌های مثبت استان لرستان را به‌طور خلاصه بیان کنیم، شامل خط راه‌آهن تهران – جنوب، فرودگاه، هشت هزار کیلومتر جاده که لرستان را در قلب ترددهای شمال به بنادر در جنوب کشور متصل می‌کند، همچنین هم‌جواری با استان‌های همدان، مرکزی، اصفهان، خوزستان، چهارمحال و بختیاری، کرمانشاه و ایلام، داشتن نیروی انسانی جوان و توانمند در کنار منابع آبی و زمین‌های حاصلخیز، در بخش معدن علاوه بر ۵۸۸ میلیون تن برآورد ذخایر معدنی، سنگ‌های ساختمانی معادن باکیفیت در سطح جهانی و همچنین استان لرستان دارای مواد معدنی مختلف و متنوعی است که از مجموع ۶۵ ماده معدنی کشور ۲۲ مورد در استان شناسایی‌شده و بیش از یک‌میلیون تن سنگ تزئینی سالانه از آن استخراج می‌شود که این میزان معادل هفت درصد استخراج کشور است.

تولید فراوان ماهیان سرد آبی در بین استان‌های غیر ساحلی، وجود ۸۰۰ هزار هکتار زمین کشاورزی و رتبه‌های برتر تولید حبوبات، انجیر، انار و سیب و ضریب ۹۰ درصدی بهره‌مندی کامل روستاها از شبکه‌های ارتباطی، داشتن ۱۱ درصد روان آب‌های کشور همه و همه بخش‌های مختصری است که اکثراً می‌دانند و بارها مدیران، مسئولان، کارشناسان و …آن‌ را مکتوب نموده و اعلام کرده‌اند.

پس این زیرساخت‌های اصلی و توسعه‌ای که ممکن است اندکی از استان‌ها در آن‌ها کم و یا در حد متوسط وجود دارد، ازجمله راه دسترسی زمینی، ریلی و هوایی، آب، خاک حاصلخیز و منابع کشاورزی، گردشگری و صنایع‌دستی، نیروی انسانی جوان و تحصیل‌کرده، ظرفیت‌های بالقوه معدن و امکانات ارتباطی و اینترنتی، در لرستان به‌وفور یافت می‌گردد.

با همه این تفاسیر مشاهده می‌کنیم که لرستان سال‌های زیادی بوده که هنوز در مسیر درست توسعه و پیشرفت قرار نگرفته است و متأسفانه این استان اکثراً در رتبه‌بندی‌ها و اعلام انواع نرخ‌های توسعه‌ای، اقتصادی و اشتغال در انتهای جداول قرار می‌گیرد.

اما چرا استان لرستان در این مدت و ایامی که پشت سر گذاشتیم در این وضعیت قرار دارد و با کش‌وقوس‌های زیادی سرکار دارد.

ابتدا باید سیاست کلان مدیریتی و کشوری، در راستای استان تصمیمات مهم و حیاتی بگیرند، بایستی گفت که چرا بااین‌همه منابع خدادادی، برنامه‌ریزی مدون و پیشرفته‌ای با زمان‌بندی خاص برای لرستان تعریف نمی‌شود، اتخاذ برنامه‌ریزی درست با اهداف بلندمدت و توسعه‌ای که در پایان منجر به توسعه و پیشرفت در همه ابعاد مختلف اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی گردد.

مسئولان و مدیران ارشد کشور بایستی لرستان را جزء استان‌های ویژه و خاص تعیین کنند و ابر پروژه‌هایی باهدف توسعه‌ای با حمایت‌های دولت ایجاد و راه‌اندازی کنند.

همچنین کسانی بر مسند قدرت و حاکمیتی استان قرار بگیرند که کار بلد، توانمند و در بدنه دولت دارای نفوذ و تصمیم گیر بلامنازع باشند؛ افرادی که بتوانند در معادلات و ترمیم زیرساخت‌های استان از توانمندی‌های مدیریتی خاص برخوردار باشند، نه اینکه بر اساس قومی و طایفه‌ای تصمیم بگیرند چه کسی حاکمیت و به‌تبع آن ساختار مدیریتی دستگاه‌های اجرایی را بر عهده بگیرد.

متأسفانه سال‌هاست استان لرستان جایگاه مدیران و مسئولانی شده که بر اساس آزمون‌وخطا جایگاهی می‌گیرند و پس از مدتی بدون هیچ برنامه و عملکردی که نشان از یک درصد پیشرفت و توسعه باشد به امان خدا رها می‌شوند می‌روند.

برای رسیدن به وضعیت مطلوب‌تر و رسیدن به جایگاه صنعتی و پیشرفته باید اصلاح سیاست‌های مالی، پولی و بانکی محقق شود باید مدیریت شایسته‌سالاری و نخبگان صورت گیرد باید اعتماد عمومی را جلب کرد و میزان مشارکت‌های مردمی در همه ساختارهای توسعه‌ای افزایش داد تا زمینه‌ای برای جلب‌توجه جوانان و کارآفرینان ایجاد شود.

ایجاد کمیسیون‌های ویژه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و به‌خصوص کمیسیون ویژه اشتغال در استان با مدیریت وزیران با برنامه‌ریزی درست و هماهنگ و برنامه‌های توسعه‌ای کوتاه‌مدت و ضربتی و برنامه‌های بلندمدت ساختاری در لرستان موردنیاز است بلکه بتوان با زمان کم جهش قابل‌توجه ای در ساختار اصلی استان ایجاد کرد.

همچنین بایستی به این مقوله بسیار مهم و حیاتی اشاره نمود که بایستی ساختار کلان مدیریتی کشور آموزش‌های مهارتی، کارآفرینی و فرهنگی، استعدادیابی را از آغاز زمان تحصیل دانش آموزان و ورود به مهدکودک‌ها شروع کنند.

نکته مهم‌تر آنکه بایستی ارتباط بین صنعت و دانشگاه را بیشتر نموده و مقوله مهارت‌آموزی فارغ‌التحصیلان در صدر توجه قرار گیرد چراکه زمانی که دانش‌آموختگان دانشگاه‌ها در کنار مدرک به مهارت در کار و حرفه برسند دیگر تصورشان از کار صرفاً پشت‌میزنشینی و استخدام دولتی نیست و خود آنان به پشتوانه مهارتی که کسب کرده‌اند دنبال کارآفرینی و اشتغال و تولید خواهند رفت.

پس لازم است که مدیریت انقلابی در رأس کارهای استان حاکم شود تا بتواند با همکاری مسئولان انقلابی و مردمی که همه وجودشان و هدفشان خدمت به مردم است زیرا ما مدیون رزمندگان دوران دفاع مقدسی هستیم که بدون هیچ چشم داشتنی، خالصانه و صادقانه ایثار کردند؛ باید مدیران و مسئولان با تمام وجود برای تسهیل امور مردم صادقانه و با شفافیت تمام‌کار کنند.

انتهای پیام/

  • نویسنده : مهدی آل کثیر