نظری چگنی نوشت: «نای‌کش» جز محدود و معدودترین نقاط چگنی است که جاده سراسری و ترانزیتی به غرب کشور از میان آن عبور می‌کند.

به گزارش سفیرافلاک، درگذر از دوران پیشامدرن به مدرن جوامع روستایی در سطوح مختلف دگرگون گردیده و به مراکز جمعیتی بزرگ‌تری تبدیل شدند؛ در طی این گذار و دگرگونی کپرها به روستا؛ روستاها به دهستان، دهستان به شهر و… بدین‌صورت قلمرو جغرافیایی به معنای اخص شکل‌گرفته است.

روستای سراب «نای‌کش»؛ بزرگ‌ترین روستای شهرستان چگنی ازنظر وسعت و جمعیت و یکی از بزرگ‌ترین روستاهای استان لرستان به شمارمی رود.

نکته بسیار مهم و حائز اهمیت این است که «نای‌کش» به‌صورت طبیعی برای تعداد زیادی از روستاهای اطراف مرکزیت دارد، بسیار بجاست اگر به‌عنوان مرکز دهستان برای روستاهای هم‌جوار قرار گیرد.

با توجه به ظرفیت‌های آن ازجمله جمعیت فراوان، گستردگی، آب مناسب و موقعیت مناسب بر سر راه اصلی و نزدیکی به دو شهر دوره و خرم‌آباد و تمام مزیت‌های آن شرایط مناسبی دارد که به‌عنوان مرکز دهستان موردتوجه ویژه مسئولان برای توسعه و عمران قرار گیرد.

کما اینکه درگذشته‌ای نه‌چندان دور با داشتن مرکز درمانی مجهز شبانه‌روزی و مراکز آموزشی و وجود مجتمع کشت و دام‌پروری و داشتن پاسگاه ژاندارمری و بعدها داشتن مرکز جهاد و …نای کش مرکز برآورده شدن نیازهای ده‌ها روستای اطراف بود و حتی مرکز درمانی آن منشأ خدمات به تمام روستاهای چگنی بوده است.

غفلت مسئولین و عدم توجه به این ظرفیت‌ها باعث خسارات فراوانی شده است؛ هیچ روستایی در چگنی به‌اندازه سراب «نای‌کش» ثروت طبیعی و خدادادی ندارد؛ ولی متأسفانه در طول این چند دهه هیچ‌گونه سرمایه‌گذاری دولتی در آن صورت نگرفته است.

«نای‌کش» جز محدود و معدودترین نقاط چگنی است که جاده سراسری و ترانزیتی به غرب کشور از میان آن عبور می‌کند.

از دیرباز تاکنون و در طول تاریخ جاده‌ها از عوامل آبادانی و رونق اقتصادی مناطق و سکونتگاه‌های اطراف خود بوده‌اند که مع‌الوصف در «نای‌کش» چنین رونق و استفاده‌ای تابه‌حال رخ نداده است.

هیچ روستایی در چگنی ازنظر تولید سالانه کشاورزی قابل‌مقایسه و رقابت با نای کش نیست، علاوه بر این منطقه تفریحی و چشمه جاری نای کش می‌تواند چون یک صندوق ارزی پایدار برای اهالی پول بیافریند.

وجود قلعه تاریخی و ارزشمند که می‌تواند یک مقصد گردشگری بی‌رقیب برای دوستداران فرهنگ؛ تاریخ و میراث طبیعی در استان لرستان و چگنی باشد؛ وجود مزارع پرورش ماهی؛ مزرعه شترمرغ؛ مرغداری؛ بزرگ‌ترین باغات انواع آلو در لرستان؛ مزارع شالی‌کاری و انواع سیفی جات خود به‌تنهایی برای رونق و شکوفایی یک منطقه کافی است؛ و اما از همه‌چیز مهم‌تر عدم توجه به شرایط و میکروکلیمای خاص «نای‌کش» برای توسعه صنعت گردشگری و خروج از این وضعیت منفعل و پاندولی است.

وجود سرابی پر آب که حتی در بدترین شرایط خشک‌سالی بازهم بسیار پرآب است و رودخانه زیبا و پاک و پر آب آنکه مسیری حدود ۶ کیلومتر را در دره‌ای زیبا می‌پیماید که باکمی توجه و همکاری می‌تواند به دهکده نمونه گردشگری تبدیل شود و به‌راحتی فرصت ایجاد صدها شغل فقط درزمینهٔ گردشگری دارد.

گردشگری امری است که در این منطقه کاملاً مغفول و خاموش مانده است که نیاز به توجه ویژه مسئولین و همراهی مردم دارد؛ تبیین این‌گونه از وضعیت فعلی سراب نای کش بیش از هر چیز بیانگر آن است که برای فهم و درک موقعیت و مزیت‌های «نای‌کش» به‌جای درگیر شدن با محتوای ایدئولوژیک که اثبات و تائید کننده این نوشتار است. بهتر و لازم است به نوع مدیریت و برنامه‌های ارائه‌شده حاکمیتی و دولتی برای رسیدن به هدف که همان تقویت و ارتقای نای کش است پرداخته شود.

در متن حاضر تلاش بر آن است تا با استفاده از همین گزاره و تأمل در آن چشم‌اندازی به آینده اجتماعی و حتی اقتصادی «نای‌کش» گشوده شود که طرح ارتقای آن از روستا به دهستان که سال‌ها می‌باشد مغفول مانده است اجرایی شود.

انتهای پیام/

  • نویسنده : یاسر نظری چگنی