حکایت مردمانی دبه به دست برای تهیه آب/مردم روستای «وجیه آباد» بروجرد از نبود آب شرب بهداشتی رنج می‌برند

به گزارش سفیرافلاک، داشتن حداقل امکانات حق هر فرد است، اما هنوز هم روستائیانی هستند که از کوچکترین امکانات محروم بوده و سالهاست رنج و مشقت زیادی را تحمل می کنند.

با دیدن برخی از تصاویر شاید تصورش سخت باشد که هنوز هم هستند مردمانی که برای شستن و آشامیدن آب از چشمه استفاده کنند، مردمانی که بزرگترین خواسته شان دسترسی به آب آشامیدنی است.

روستای وجیه آباد بروجرد یک روستای مرزی در مناطق صعب العبور نیست، اگرچه آخرین روستای شهرستان بروجرد است اما همچنان در حسرت آب آشامیدنی روزگار را سپری می کنند در حالی که این روستا از برق، گاز و راه آسفالت برخوردار است اما این که چرا آب آشامیدنی تاکنون راهی این روستا نشده جای سوال دارد.

محروم از آب شرب

بالغ بر ۱۵۵ نفر شامل ۲۵ خانوار در این روستا زندگی می کنند که شغل اهالی این روستا دامداری و باغداری است.

وارد روستا که می شویم، صمیمیت و محبت را می توان در چهره اهالی دید که به استقبالمان آمدند، وقتی در مورد عدم دسترسی به آب شرب سوال شد، یکی از اهالی این روستا گفت: چندین بار به ادارات مربوطه مراجعه کرده ایم ولی با گذشت مدت زمان طولانی هنوز به نتیجه روشنی نرسیده اند و علت را نبود بودجه و اعتبار عنوان کرده اند.

در این میان خانمی سالخورده  دبه بزرگی در دست گرفته بود و به سمت چشمه حرکت می کرد، بعد از احوالپرسی گلایه هایش سر باز کرد و می گوید من با این سن بالا و هزار درد هر روز باید برای تهیه آب مسافت زیادی را از منزل تا چشمه پیاده بروم و دبه آب را بر شانه بگیرم و دوباره راهی منزل شوم.

وی بیان کرد: این آب بهداشتی نیست اما چاره نداریم و در زمستان که آب یخ می زند مشکلاتمان دو چندان می شود و تاکنون برای این مشکل روستا اقدامی نشده است؛ هم دام ها از چشمه استفاده می کنند و هم اهالی روستا، بنابراین بهداشتی بودن آب معنایی ندارد و چاره ای نداریم جز این که در کنار همه این مشکلات از آب چشمه استفاده کنیم.

مهاجرت اهالی روستا

زن خانه داری که یک دستش به ظرف آب بود و دست دیگرش بچه کوچکش را گرفته بود، گفت: هر روز آب شرب و حمام را باید از چشمه تا منزل حمل کنیم، شست و شوی ظرفها را بیشتر مواقع سر چشمه انجام می دهم.

وی اظهار داشت: دو فرزند کوچک دارم که ناچارم هر روز آنها را در این رفت و آمد تا سر چشمه بیاورم، تقاضا داریم مسئولان رسیدگی کنند تا این مشکلات ما برطرف شود..

یکی از جوانان روستا عنوان کرد: بسیاری از جوانان این روستا به خاطر همین محرومیت ها تمایلی برای ماندن در روستا ندارند و همین سبب شده تا جوانان این روستا را ترک و به شهرهای دیگر مهاجرت کنند.

بهانه تراشی برای آبرسانی به روستا

وی افزود: در زمان انتخابات صندوق رای را به روستا می آورند اما ما را از داشتن حق اولیه و حیاتی آب شرب بهداشتی برخوردار نمی کنند و در دسترسی به آب محروم هستیم.

اما کاملا مشهود بود که تاکنون بهانه تراشی هایی برای عدم آبرسانی به این روستا صورت گرفته چرا که همه شرایط مهیا بوده و وظیفه مسئولین است که اعتبارات را به گونه ای برنامه ریزی کنند تا مردم این روستا هم از امکانات برخوردار باشند.

حاج قاسم الگوی همه بسیجیان

در اینجا جای خالی روحیه جهادی مدیران احساس می شود، مدیرانی که شاید تحمل یک ساعت زندگی با این شرایط برایشان غیر ممکن است اما به راحتی از کنار این مشکلات عبور می کنند و دغدغه رفع این مشکلات را ندارند.

یادش بخیر حاج قاسم همیشه در صف اول خدمت به مردم بود، اگرچه وظایف و رسالت های سنگینی بر عهده داشت اما در جریان سیل برای کمک رسانی به مردم از هیچ تلاشی دریغ نکرد و امروز می طلبد مسئولین این نوع نگاه را سرلوحه کارهایشان قرار دهند.

انتهای پیام/

مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا