به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «سفیرافلاک»، در روزهایی که آسمان کشورمان زیر بمباران بود، پرستاران بعضی مناطق در بحبوحه جنگ تنها با تجهیزات محدود، در میان آوارها به دنبال جان انسان‌ها می‌گشتند. ادیب گراوند، پرستار کوهدشتی، شرایط آن روزها را این‌گونه روایت کرد: در آن لحظات، اولویت اصلی ما مدیریت بحران بود. باید یاد می‌گرفتیم که برای نجات بیشترین تعداد جان‌ها، احساسات را کنار بگذاریم و تمرکزمان را بر کوتاه‌ترین زمان ممکن برای ارائه خدمات بگذاریم. اگر غرق در غم می‌شدیم، دیگر کسی را نجات نمی‌دادیم.

وی در خصوص کمبود دارو در آن لحظات حیاتی افزود: گاهی داروهای حیاتی تمام می‌شد و ما مجبور بودیم با کمترین امکانات و حتی با استفاده از دانش تجربی و خلاقیت، شرایط را مدیریت کنیم. اما نکته اینجاست که وقتی هدف، حفظ جان یک انسان است، دست ما خالی نیست؛ بلکه از قدرت معنوی و همبستگی مردمی نیرو می‌گرفتیم. گاهی یک بسته‌ پانسمان ساده، با دست‌های لرزان اما با ایمانی قوی، معجزه می‌کرد.

گراوند عنوان کرد: در تحلیل شرایط جنگ، شناخت ماهیت دشمن اولین گام مقاومت است. دشمن در آن روزها تنها به دنبال تصرف خاک نبود، بلکه هدف اصلی‌اش درهم شکستن اراده‌ ملی و ایجاد بن‌بست روانی در جامعه بود. بمباران مناطق مسکونی و ایجاد تنگناهای دارویی، ابزارهایی برای تضعیف پشتوانه‌ مردمی نظام بود.

پرستار کوهدشتی هدف اصلی دشمن را چنین تشریح کرد: دشمن در جنگ‌های نوین و کلاسیک، ابتدا امید را نشانه می‌گیرد. وقتی دارو تحریم می‌شود یا بیمارستان‌ها هدف قرار می‌گیرند، پیام دشمن ایجاد ترس و تسلیم است. اما آگاهی از این مکر دشمن باعث شد تا کادر درمان و مردم، نه‌تنها تسلیم نشوند، بلکه باتکیه‌بر توان داخلی و خلاقیت‌های میدانی، تهدید را به فرصتی برای خودکفایی تبدیل کنند. وظیفه ما در برابر چنین دشمنی، پیش‌بینی سناریوهای نفوذ و حفظ هوشیاری در تمامی سنگرهاست؛ چه سنگر درمان و چه سنگر اقتصاد.

گراوند نقش زنان را این‌گونه ترسیم کرد: حضور بانوان در آن دوران، ستون اصلی امدادرسانی بود. آن‌ها هم‌زمان در دو جبهه می‌جنگیدند؛ جبهه‌ درمان و جبههٔ مدیریت اضطراب خانوادگی. همین نقش دوگانه به آن‌ها قدرتی دوچندان داده بود. این نشان‌دهنده‌ آن است که در زمان جنگ، وظیفه‌ حفظ انسجام اجتماعی بر عهده‌ کسانی است که روح جاری زندگی را در خانه و جامعه حفظ می‌کنند.

وی ارتباط با مردم را این‌گونه شرح داد: ما یاد گرفته بودیم که آموزش بقا بخشی از درمان است. وقتی به محل موردنظر می‌رفتیم، فقط دارو نمی‌دادیم؛ بلکه به آن‌ها یاد می‌دادیم چطور در میان انفجارها، آرامش خود را حفظ کنند. ما می‌دانستیم که اگر مردم دچار وحشت جمعی شوند، تلفات ما چندین برابر خواهد شد.

پرستار کوهدشتی وظیفه عمومی مردم را چنین بیان کرد: امروز نیز وظیفه ما در زمان بحران، ارتقای سطح آگاهی عمومی است. پدافند غیرعامل یعنی هر شهروند بداند در لحظه‌ حادثه چگونه عمل کند تا بار سیستم‌های امدادی سبک‌تر شود. حفظ آرامش روانی جامعه در برابر شایعات دشمن، به‌اندازه شلیک یک موشک در جبهه‌ها اهمیت دارد.

گراوند با اشاره به توسل به بانوی صبر و استقامت، حضرت زینب (س) عنوان کرد: سلام بر پرستار دل‌های زخم‌دیده خرابه‌های شام؛ ما در مکتب شما یاد گرفتیم که در میان ویرانی باید جوانه داد و در همه حال به خدا امید داشت و ادامه داد.

انتهای خبر/