فرازی از وصیتنامه شهید «عیدی استویی»
زندگی مادی ارزش ماندن ندارد
شهید عیدی استویی در وصیتنامه خود نوشته است: انسان باید برای هدفی الهی گام بردارد و حتی جان خویش را در راه اسلام، امام و انقلاب نثار کند و از زندگی مادی دل نبندد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «سفیرافلاک»، در وصیتنامه شهید عیدی استویی آمده است: چه زیباست لحظهای که تفنگ از زمین برداشته شود و بهسوی دشمن نشانه رود و چه زیباست لحظهای که دشمن را ذلیل و خوار به اسارت میگیریم.
هرکس فرزند امام حسین (ع) و فدایی امام باشد، باکی از دشمن و مهاجرت از کشور خویش و دوری از زن و بچه، قوموخویش و فامیل را ندارد و به زندگی مادی دل نمیبندد، ما با دستخالی گلوی دشمنان زبون اسلام عزیز را خواهیم فشرد و آنها را خفه خواهیم کرد.
آیا اگر از شما بخواهند که از انقلاب اسلامی به رهبری امام بزرگوار دفاع کنید، انصافاً هر چند جانتان در خطر باشد، جواب مثبت نمیدهید؟
آرزویم این بود که هرچه بتوانیم اطلاعات کسب کنیم و آماده باشیم تا تفنگهایی که بر زمین میافتد را برداریم و راه شهیدان را ادامه بدهیم تا کاخهای سفید و کرملین بر سر مفسدین روی زمین خراب شوند.
هیچ انسانی نیست که در این دنیا برای همیشه زنده بماند، پس چهبهتر که انسان در راه هدف گامی بردارد و حتی جان خویش را نثار کند.
شکر خداوند یکتا که این فرصت الهی را نصیب ما کرد تا بارها شعار «مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر شوروی» و «مرگ بر فرانسه» و دیگر جنایتکاران عصر را سر دهیم.
امروز در سرزمین مظلوم لبنان در کنار شیعیان، دفاع از آنها را به مرحله عمل درآوردیم و خوشحالم که در چنین جایی هستم جایی که امام موسی صدرها و شهید چمرانها دردهای آن را احساس و لمس کرده بودند، چه جنایتهایی که بر این ملت محروم نشده است و چه ارزش انسانی که از آنها گرفته نشده است.
اگر در همین مدت کوتاهی که سعادت یاریم کرد توانستم لبنان را از نزدیک لمس کنم، به خدا قسم، به حضرت زینب کبری (س) قسم و به قلب سوراخسوراخ شده شهیدان قسم که تا آخرین لحظه زندگیام خواهم جنگید و یکلحظه مجال خواب خوش را به دشمن زبون و شیطانصفت نخواهم داد.
و اما شما همسر گرامی! ای کسی که انصافاً در زندگی من نقش بسیار مهم و مؤثری داشتهای و کسی بودی که در دوران کوتاه زندگیمان با هم چه رنجها و چه شفقتهایی که بهخاطر من تحمل نکردی، ولی من هیچگاه نتوانستم حق همسری را که بر گردنم بود ادا کنم.
امیدوارم در مرگ حقیر متأسف و متأثر نباشید، بلکه به این واقعه افتخار و صبر کنید و خدا به صبرکنندگان خودش بشارت داده است. مواظب فرزندان عزیز و دلبندم باشید که همانطور که بارها راجع به آنها صحبت کردیم کسی را ندارند و بنده بهعنوان پدری لایق و شایسته نتوانستم در حقشان خوبی کنم، ولی این را بدان که فرزندانم را خیلی دوست دارم، ولی نه بهاندازه اسلام، امام و انقلابم.
امیدوارم فرزندانم را تربیت اسلامی صحیح بنمایی، مدرسه بروند و گوشبهفرمان امام باشند، برای فرزندانم پدر باش و چنان جبران کنید که بیپدری را احساس نکنند و بگو که پدرتان زنده است و در کنار بیبی زینب (س) زیارت میکند.
بههرحال در مدت کوتاه زندگیمان با هم اگر کوچکترین آزار یا اذیتی از جانب من به شما رسیده است حلالیت میطلبم. همسر مهربانم در حق مادرم نیکی کن و استدعا دارم در پیش فاطمه زهرا (س) و زینب کبری (س) روسفید باشید و از تمام کسانی که وصیت مرا رویت و یا میشنوند طلب عفو و بخشش و التماس دعا دارم.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!