آغاز شکفتن در کشتزارهای پائیزی؛

گل‌های زعفران پائیز بروجرد را با رنگ آراسته‌اند

با تابش نرم آفتاب پائیزی، گل‌های زعفران از دل خاک بروجرد سر برمی‌آورند و کشتزارها را به دریایی بنفش و معطر از طلای سرخ تبدیل می‌کنند؛ هر رشته گل، قصه صبر زمین و دستان عاشق کشاورز را روایت می‌کند.

یکشنبه, 25 آبان 1404 ,13:47

به گزارش گروه چندرسانه‌ای پایگاه خبری تحلیلی «سفیرافلاک»، در سپیده‌دم روزهایی که پائیز، آرام‌آرام رنگ زرد خود را بر شانه‌های زمین می‌پاشد، بروجرد با بوی زعفران بیدار می‌شود؛ بویی که انگار از اعماق تاریخ آمده تا روحِ خاک را نوازش کند. اینجا، جایی میان آفتاب نرم و سرمای صبحگاهی، گلی کوچک اما بلندمرتبه سر برمی‌آورد؛ گلی که نه فریاد دارد و نه شکوه، اما شکوهش را جهان کم‌نظیر می‌داند.

در این کشتزارها، هر غنچه‌ بنفش، داستانی است از هزاران صبحِ بیدار، از دستانی که پینه بسته‌اند اما هنوز لطافتِ لمس یک گل را فراموش نکرده‌اند. زعفران، این طلای سرخ، نه فقط محصول زمین که یادگار صبری طولانی‌ست؛ صبر خاک، صبر انسان، صبر آفتابی که ماه‌ها بر آن می‌تابد تا لحظهٔ شکفتن را رقم بزند.

وقتی کشاورز، کمر خم می‌کند و گل را با انگشتانش از دل خاک رها می‌سازد، انگار بخشی از آسمان را به دست می‌گیرد. رنگ بنفشِ گل‌ها همچون دریایی کوچک و آرام بر گسترهٔ زمین پهن شده و هر کدام از آن‌ها حامل آفتاب پنهانی‌اند که در دل خود ذخیره کرده‌اند. اینجا، هر رشته‌ سرخ، جاده‌ای است به عمق زیبایی؛ راهی که از خاک خشک آغاز می‌شود و به روشنایی جان می‌رسد.