به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «سفیرافلاک» لرستان از نظر شاخص‌های اقتصادی و اجتماعی در موقعیت مطلوبی قرار ندارد؛ اما سال‌هاست که در پوشش نقد مشکلات استان، منافع مالی و اغراض سیاسی از سوی برخی جریان‌ها، چهره‌ها و رسانه‌ها فریاد زده می‌شود و ذیل عنوان «مطالبه‌گری برای لرستان»، عده‌ای در پی بهره‌برداری شخصی، باندی و خویشاوندی هستند.

روی سخن با فرد یا جناح خاصی نیست؛ متأسفانه برخی مسئولان اسبق و فعلی لرستان که تریبون در اختیار دارند، به‌جای طرح مسائل واقعی استان، منافع شخصی، گروهی و قبیله‌ای را دنبال می‌کنند و با پوشش رسانه‌ای گسترده، آدرس غلط به مردم می‌دهند.

برخی شخصیت‌های حقیقی و حقوقی که منتصب به ستاد پزشکیان در لرستان هستند، پس از آنکه انتخاب مسعود پزشکیان به‌عنوان رئیس‌جمهور، منفعت شخصی، فامیلی و باندی مورد انتظارشان را تأمین نکرد، این روزها به‌شدت علیه مسئولان استان موضع‌گیری می‌کنند. 

نقد عملکرد مدیران ممکن و حتی ضروری است، اما متأسفانه بخش قابل‌توجهی از مواضع اخیر علیه مسئولان استان، ریشه‌ای کاملاً شخصی دارد. اگر واقعاً اعضای ستاد پزشکیان دغدغه خدمت به مردم را دارند، چرا منافع فردی و خویشاوندی را به‌عنوان اولویت و خط‌قرمز مطرح می‌کنند؟ موضوعی که آشکارا با مشی و عرف رفتاری رئیس‌جمهور در تضاد است.

پیشنهاد می‌شود چهره‌ها و افراد نزدیک به ستاد پزشکیان، شجاعت آن را داشته باشند که به‌جای کلی‌گویی و طرح مسائل مبهم، صریح و شفاف اعلام کنند کدام پست یا مدیریت، حق خود یا خویشان و هم‌فکرانشان بوده که به‌زعم آنان نادیده گرفته شده است. تداوم آدرس‌دهی غلط به مردم لرستان از طریق پیج‌های اجاره‌ای، ادامه همان مسیر نادرستی است که اسلاف سیاسی در پیش گرفتند و فاجعه‌های اواخر دهه ۷۰ را در لرستان رقم زدند.

مطالبه‌گری و نظارت بر عملکرد مسئولان، نه‌تنها حق مشروع هر شهروندی است، بلکه نشانه مشارکت فعال در مسیر توسعه استان به شمار می‌رود. اما آنچه در این میان نگران‌کننده است، خیانت به مطالبات واقعی مردم در پوشش دفاع از آنان و پیگیری منافع شخصی است؛ چنان‌که حافظ شیرازی می‌‌فرماید:

«واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند
چون به خلوت می‌روند آن کارِ دیگر می‌کنند!»

امید آنکه در تریبون‌های حقیقی و مجازی، دردهای اصلی لرستان مانند بیکاری، معیشت، کارخانه‌های تعطیل یا نیمه‌تمام، حقابه، راه‌آهن و دیگر مطالبات اساسی پیگیری شود، نه منصب «خودم» و «پسردایی» و «باجناق» و امثال آن.

انتهای خبر/